Kambodża - zrealizowane marzenie sprzed dziesięciu lat.

Pożegnałam Australię i kamperwana, który był domem z małymi przerwami przez trzy miesiące. Dziwne uczucie, kiedy usuwasz wszystko, z domu na kółkach, co należało ciebie. Jakaś nostalgia...w moim przypadku nadszedł czas na nowe rozdanie. Przed wylotem jeszcze kilka fajnych dni spędzonych w różnych miejscach: Yepoon, Emu Park i Brisbane. Dwa pierwsze miejsca, to moje ulubione, piękne plaże, cudne widoki i mili ludzie. Oczywiście nie zapomnę karawan parku Discovery Park Coolwaters w Yepoon z pięknymi basenami, które mogłyby być być nazywane Parkiem Wodnym.

To basen dla dorosłych, ale oczywiście rodzice z małymi dziećmi też korzystali. Natomiast kompleks dla dzieci przedstawiał się okazale.

Do tego dochodzi: Wi-Fi, kuchnia, łazienki, prąd i woda na stanowisku kamperowym, a wszystko za 130 złotych za noc.

Park jest położony nad brzegiem  jeziora Causeway Lake, jest to zbiornik wodny, który wypełnia się słoną wodą podczas przypływów i jest bardzo popularnym miejscem do wędkowania.

Jak na zamówienie przypłynęły pelikany, gdy robiłam to zdjęcie.

Stamtąd udaliśmy się do Rockhampton , do hotelu, żeby następnego dnia udać się pociągiem do Brisbane, skąd mieliśmy lot do Siem Reap w Kambodży.  W Brisbane pojechaliśmy na słynną ulicę poświęconą zespołowi Bee Gees.

 Dziewiątego listopada 2026 roku wylądowaliśmy na lotnisku w Siem Reap. 

Tak sobie siedzę i myślę w ten ostatni wieczór w krainie kangura.

Przesiadka była na lotnisku w Singapurze. Coś pięknego. Trzy godziny oczekiwania na lot do Siem Reap spędzone w ogrodzie.

Tak więc znalazłam się w Kambodży. Dlaczego spełnione marzenie? W 2016 jesienią, totalnie zdrowotnie rozwalona, a jeszcze gorsze było przede mną, musiałam leczyć kolana, bo chrząstka gdzieś sobie poszła i nie mogłam chodzić. Jakoś tak się składa, że nie jestem oporna na leczenie, nie unikam lekarzy i stosuję się do zaleceń. Pan doktor ortopeda był bardzo zadowolony z wyników mojego leczenia. Skoro tak dobrze poszło, to się spytałam, czy w związku z tym, mogę lecieć na wakacje do Kambodży. Reakcja była dość ostra, bo krótko mi powiedział, że chyba zwariowałam, że w tropikach odezwie mi się wszystko, co tylko może dojść do głosu i będę bardzo chora później. Wysłuchałam tego grzecznie i się spytałam, czy mogę wyrazić swój punkt widzenia. Pozwolił. Brzmiało to mniej więcej tak: panie doktorze, jestem w wieku, w którym jedną nogą stoję na skórce od banana, a drugą nogą na tamtym świecie, to czego mam sobie żałować?? Odpowiedział, że nie ma już argumentów, żeby mnie zniechęcić. Trochę sobie zaplanowałam ten wyjazd, ale absolutnie nie czułam się na siłach jechać sama, więc poprosiłam znajomą, która bardzo chętnie podróżowała, żeby może poleciała ze mną na piękną wyspę do resortu prowadzonego przez Polkę. Niestety nie chciała. Minęło 10 lat, w zasadzie to już druga moja noga małym ślizgiem dochodzi do bram tamtego świata, a ja siedzę przy basenie w Siem Reap i sączę gin z tonikiem. Miasto bardzo ładne, bardzo czyste, ruch na ulicach niewielki, zupełnie inny obraz Azji. Hotel jest cudowny. Z pokoju wychodzę prosto do basenu.

Pojechaliśmy tuk -tukiem do super marketu. W tym pojeździe wygląda się tak podczas jazdy 

Włosy stoją dęba, a czapkę trzeba trzymać, albo zdjąć i wówczas wygląda się tak jak ja. Garry trzyma fason.

Sklep okazał się rewelacyjny. Duży, doskonale zaopatrzony, a przy jednej półce się wzruszyłam.

Czy to widzicie??? Kocham Kambodżę.

Karawan parki - miejsca relaksu z odrobiną komfortu.

Poświęcę jeden rozdział bloga karawan parkom australijskim, ponieważ spędziłam w nich sporo czasu. Nie chodzi mi absolutnie o wychwalanie pod niebiosa i stwierdzenie, że w Polsce takich nie ma. Tutaj, czyli w Australii są ku temu warunki idealne. Lato , takie temperaturowo odczuwalne trwa w zasadzie cały rok. W sezonie kalendarzowej zimy do stanie Queensland, przybywają kamperowcy ze stanu Wiktoria, w którym pora zimowa jest dokuczliwa. Takich warunków atmosferycznych nie ma w Polsce i nie możemy wybrać sobie innego województwa, w którym nie będzie takiej prawdziwej zimy.  My musimy cierpliwie czekać na lato, które też czasem jest rozczarowujące. Porównywanie więc miejsc kampingowych w obu krajach nie ma sensu. Tutaj też nie zawsze jest wszystko bez zarzutu i na wypasie. Teraz napiszę dlaczego tak bardzo się zauroczyłam w Crystal Creek Caravan Park.

Otóż w tym rzecz - bardzo ważne jest, aby miejsca postojowe były w miarę ochronione przed słońcem. Karawan parki, gdzie jest wyłącznie trawa omijamy. Druga sprawa - basen, bo wiadomo, dla mnie najważniejszy aspekt biwakowania w cywilizacji.

Tutaj jest wszystko co dla Mireczki jest niezbędne 😄 Mam więc ochronione autko przed słońcem, a po przygotowaniu obiadu, pędzę do basenu.

W każdym miejscu, w którym byłam przez kilka lat, nie wiem czemu, ale natychmiast pojawiają się ptaki. Były dzikie kaczki, które potrafiły spać w namiocie, były różne gatunkowo ptaki, w różnych miejscach, a w tym karawan parku, przydreptały na krótkich nóżkach 

kurki. Byliśmy w tym miejscu trzy razy i za każdym razem pędziły do naszego kampera.

One są oczkiem w głowie właścicielki tego kampingu, mają piękny kurnik i wieczorem wracają do domu spać. Miejscem zarządzają same kobiety w różnym wieku. Nie chcę nikogo stygmatyzować, ale może dlatego jest tak świetnie wyposażona kuchnia?

Patelnie robią wrażenie, każdy znajdzie coś dla siebie .

Jest na czym przyrządzić posiłek.

Szafka z talerzami.

Kubki.

Sztućce i pełne szuflady innych akcesoriów do gotowania.

Kwestia łazienki jest bardzo istotna, kiedy nie ma tego luksusu w kamperze. W tym miejscu wygląda to tak:

Drzewi są chronione zamkiem z kodem.

Jest jeszcze możliwość wykąpania pupila.

Wanna dla psa.

W sobotni wieczór, szefowa walnie w ten piękny gong i wszyscy biegną do otwartego baru😀.

Oczywiście byłam w minutę. 

W piątek po południu podjeżdża samochód chłodnia z wyrobami z miejscowej farmy bydła. Muszę zaznaczyć, że do najbliższego sklepu jest 40 kilometrów.  Taka możliwość zakupu jedzenia jest naprawdę bardzo dobra. Przy kampingu jest stacja paliw i  oczywiście mały sklep i nie ma problemu, żeby kupić chleb i nawet ciepły posiłek, jedynie ceny są trochę szokujące. 

Kwestia ceny - otóż za parcelę z prądem, wodą, opłata wynosi 50 australijskich dolarów za noc. Jest Wi-Fi. Przy rezerwacji tygodnia, jeden dzień gratis. Przeliczając na polską walutę mamy podobne ceny.

Teraz na koniec potężna dawka słodyczy, to kolejna rzecz, której nie umiem wyjaśnić.

Czyli ja i obce psy, absolutnie nie moje, tylko się nimi opiekuję. Mój czas kanapowy wygląda tak:

Poskręcana, unieruchomiona, obciążona....nigdy, przenigdy nie wylegiwałam się solo. Tymczasem na drugiej kanapie...

Bez komentarza.

W przyszłym tygodniu ruszamy dalej. Miłego czytania 🙂

Bula, bula, wiatr na Fidżi hula.

24 września 2026 roku wylądowaliśmy wieczorem w Nadi, mieście położonym na zachodnim wybrzeżu wyspy Viti Levu na Fidżi. Jestem tutaj poraz pierwszy.

Fidżi to archipelag ponad 330 wysp w Oceanii, położony w regionie Melanezji na południowym Pacyfiku, na wschód od Australii. Podróż z Cairns  w Australii trwa jedynie 4 godziny, nie jest potrzebna wiza na pobyt nie dłuższy niż cztery miesiące. Dla mnie rozwiązanie doskonałe, ze względu na to, że muszę opuszczać Australię co trzy miesiące. Życie w podróży zapisuje się w kalendarzu datami upływu ważności wizy. 

Społeczeństwo na Fidżi jest wieloetniczne, tworzone głównie przez rodowitych Fidżyjczyków (ok. 51%) oraz ludność pochodzenia indyjskiego (ok. 44%).Główną religią jest chrześcijaństwo, które wyznaje około 64% mieszkańców. Z czego najwięcej wiernych należy do kościołów protestanckich (głównie metodystów), 

Hinduizm (ok. 28%) – drugi co do wielkości kierunek religijny, wyznawany głównie przez ludność pochodzenia indyjskiego.

Na Fidżi urzędowe są aż trzy języki: angielski, fidżyjski oraz hindi fidżyjskie. To że w zasadzie wszyscy mówią po angielsku, bardzo ułatwia komunikację. Słowo „bula” , którego użyłam w tytule bloga, na Fidżi oznacza dosłownie „życie”, ale w codziennym użyciu funkcjonuje przede wszystkim jako najpopularniejsze powitanie: „cześć”, „witaj” lub „dzień dobry”.

Spodziewając się wysokich temperatur kupiłam jeszcze w Australii sukienkę z bawełny - nie założyłam jej ani razu, ponieważ wieje tutaj nieustannie silny wiatr i moja zwiewna sukienka lądowała by na mojej głowie, zarówno z przodu jak i z tyłu. 

Jeśli chodzi o plaże i całą resztę, którą kojarzymy z tropikami, to powiem tak : po pięknych , australijskich plażach i cudownej roślinności Indonezji, reszta świata wygląda blado. Można wstawić ładne zdjęcie, palma zawsze wygląda atrakcyjnie, ale mój blog oddaje , to co faktycznie odczuwam. Za kilka tygodni będę w cudownym miejscu w Australii , gdzie ocean jednoczy się z niebem i brakuje słów, żeby wyrazić uczucia. Plaża, tutaj gdzie mieszkamy wygląda tak:

Piasek nie jest żółty, jest taki ciemny.

Najważniejsza informacja: jest tutaj drogo. 100 złotych (PLN) to obecnie około 58,21 dolarów fidżyjskich (FJD). W sklepie, w restauracji płacimy bez problemu kartą. Natomiast na targu i w małych bistro, tylko gotówka. Po tylu latach, spędzanych w Azji, oswoiłam się z ulicznym jedzeniem. Mam jednak pewne zasady, których przestrzegam: nie jem ryb, owoców morza i ograniczam mięso. Ugotowane warzywa raczej mnie nie zabiją. Woda do picia oczywiście butelkowana, zęby myję w wodzie przegotowanej. Jak na razie udało mi się uchować od rewolucji żołądkowych. Od tygodnia jemy w jednym miejscu, nie wygląda zbytnio zachęcająco, hahaha, ale ja już się przyzwyczaiłam.

Garry oczywiście na luzie spożywa kurczaka w różnych wersjach, a ja czekam sobie spokojnie, czy on przeżyje, jak dotąd żyje, więc dziś pozwolę sobie na odrobinę szaleństwa. Też wezmę kurczaka 😃 Do tej pory nasz zestaw obiadowy wyglądał tak:

Po prawej stronie, pyszne klopsiki kukurydziane, po lewej deser, czyli po prostu małe, słodkie pączki. To oczywiście mój zestaw.

Garrego, wygląda bardziej okazale:

Po lewej stronie, na talerzyku, to nasz polski ,normalny naleśnik!  To żółte w małej miseczce, to pyszny rosołek.

Co jest bardzo ważne - niektóre potrawy, a w szczególności sosy są pikantne. Ja nie jadam ostrych potraw, ale w tropikach, jest to niezbędne, więc ostry sosik jak najbardziej dla mnie pożyteczny.

Mieszkamy w studio, z balkonem.

Wczoraj maszerował po podłodze karaluch wielkości autobusu. Oczywiście próby złapania skończyły się niepowodzeniem.

Wyszłam sobie usiąść wieczorową porą na balkonie, ale kiedy przeleciał nietoperz wielkości orła, to wróciłam do karalucha. Hotel wizytuje policja, więc czujemy się bezpiecznie.

Czego nie zapomnę? Ludzi, którzy są niezwykle przyjaźni. W sklepie, w bistro, w hotelu, nawet pani policjantka,  która pierwsza szła do nas ze słowami: "miło mi cię poznać" , wszędzie czuję się dobrze.